ای آفریدگار پاک
تو را پرستش می کنم و از تو یاری می جویم

ملت قهرمان ایران به فرزندان میهن پرست خود عشق می ورزد و یاد وخاطره ی آنان را برای همیشه در دل تاریخ خود ثبت و ضبط می کند. یکم آذرماه، دهمین سالگرد به خون غلتیدن دو انسان آزادیخواه، دو رهرو مصدق بزرگ، پروانه و داریوش فروهر که روزگارشان پی سرافرازی ایران بزرگ و آزادی ملت، همه در پیکار گذشت می باشد. یاد و خاطره آنان را گرامی می‌داریم.

اول آذرماه ۱۳۷۷ ، در ساعات شب، چند نفر به خانه داریوش فروهر ناسیونالیست ۷۰ ساله و رییس حزب ملت ایران رفتند و او را در اطاق كارش (طبقه دوم خانه اش واقع درخیابان هدایت) با وارد آوردن ضربات متعدد كارد به ناحیه سینه كشتند و همسر ۵۸ ساله وی بانو پروانه را هم در طبقه اول خانه به همان صورت (ضربات كارد) از پای درآوردند و اجسادشان را روی صندلی قرار داده و خانه را ترك گفتند.

این دو قتل كه به همراه قتل  محمد مختاری و محمد جعفر پوینده نویسندگان عضو کانون نویسندگان ایران صورت گرفت عنوان «قتلهای زنجیره ای» به خود گرفته است.

پرستو فروهر در اطاقی كه پدرش كشته شد. جسد بی جان داریوش را روی همین صندلی قرار داده بودند.

فروهر كه در اصفهان به دنیا آمده بود از پیروان خط دكتر مصدق (استقلال و حاكمیت ملی، اقتدار میهن، دمكراسی و عدالت اجتماعی) بود كه مبارزات خود را با تلاش برای ملی شدن نفت آغاز كرده بود .در جریان انقلاب ۱۳۵۷ ، از طراحان اتحاد مخالفان شاه بود و برای تامین این وحدت با قبول هر گونه خطر، تلاش فراوان كرده بود و مدتها نیز به نام جبهه ملی سخن می گفت. در دولت موقت، وزیر كار بود و در جریان ناآرامی های كردستان تلاش فراوان برای حل مسئله كرد.داریوش فروهر بارها گفته بود كه آرزویی جز سعادت و سربلندی ایرانیان و اتحاد دوباره «ایران زمین» ندارد. وی برای تامین این اتحاد، روش كوروش بزرگ را راهی عملی می دانست و به همین لحاظ با برادران افغان و تاجیك و كردهای خارج از مرزهای ایران در ارتباط بود. فروهر موافق جدایی دین از دولت بود و استدلال او در این زمینه این بود كه مردم نارسایی و احیانا اشتباه كارمندان دولت و مقامات را به حساب دین خواهند گذاشت كه روا نیست.   به اظهار اصحاب نظر، مروری بر افكار و كارهای داریوش فروهر ثابت می كند كه یك ناسیونالیست تمام عیار ایرانی بود كه كارهایش در تاریخ معاصر ایران باقی خواهد ماند.    

به این ترتیب براساس آگهی پرستو و آرش فروهر فرزندان آن دو بزرگوار که در روزنامه اطلاعات روز دوشنبه ۲۷ آبان ماه ۱۳۸۷ درج شده است مراسم یادبودی در منزل داریوش و پروانه فروهر واقع در خیابان سعدی جنوبی، خیابان هدایت، کوچه شهید مرادزاده، پلاک ۲۲  روز جمعه اول آذر ماه ۱۳۸۷ و از ساعت ۱۵ تا ۱۷ برگزار می شود.

         زنده به خون خواهیت هزار سیاووش
                                                                           گردد از آن قطره خون کز تو زند جوش
         عشق به ایران به خون کشیدت و این خون
                                                                           کی کند ایرانی ار کس است فراموش

بر روی ما نگاه خدا خنده میزند
هر چند ره به ساحل لطفش نبرده ایم
زیرا چو زاهدان سیه کار خرقه پوش
پنهان ز دیدگان خدا می نخورده ایم
پیشانی ار ز داغ گناهی سیه شود
بهتر ز داغ مهر نماز از سر ریا
نام خدا نبردن از آن به که زیر لب
 بهر فریب خلق بگویی خدا خدا
ما را چه غم که شیخ شبی در میان جمع
بر رویمان ببست به شادی در بهشت
او میگشاید ... او که به لطف و صفای خویش
گویی که خاک طینت ما را ز غم سرشت
طوفان طعنه خنده ما زلب نشست
کوهیم و در میانه دریا نشسته ایم
چون سینه جای گوهر یکتای راستیست
زین رو به موج حادثه تنها نشسته ایم
ماییم ... ما که طعنه زاهد شنیده ایم
ماییم ... ما که جامه تقوا دریده ایم
زیرا درون جامه به جز پیکر فریب
زین راهیان راه حقیقت ندیده ایم
آن آتشی که در دل ما شعله میکشد
گر در میان دامن شیخ اوفتاده بود
 دیگر به ما که سوخته ایم از شرار عشق
نام گناهکاره رسوا نداده بود
بگذار تا به طعنه بگویند مردمان
در گوش هم حکایت عشق مدام ‚ ما
هرگز نمیرد آنکه دلش زنده شد به عشق
ثبت است در جریده عالم دوام ما

فروغ فرخزاد

 امروز هفتم آبان ماه روز گرامیداشت کوروش بزرگ است.

ولی آیا تا به حال به این فکر کرده ایم که ما را چه نسبتی است با کوروش؟ ایران امروز را چه نسبی دارد با سرزمین آریایی؟ امروز سالروز آزادی بابل به دست کوروش و اعلام نخستین منشور حقوق بشر است. کوروش کبیر در آن زمان و شرایط، پیروی از تمامی ادیان را آزاد کرد. او آزادی و برابری را ستود. او تک تک انسانها را گرامی شمرد. او پاسبان صلح بود و آرامش؛کوروش مظهر عشق بود و مهر؛ او پرچمدار آزادی بود. و اما افسوس که ما امروزه روز نه تنها صاحب آن صفات نیستیم، بلکه حتی در پی آن نیز هرگز نبودهایم. کوروش کبیر در قلمرو گسترده خود تمامی نژادها را برابر میشمرد؛ و اما امروز ترک و کرد و بلوچ بر یکدگر فخر فروشی می کنند. امروزه روز مسمان با مسیحی که هیچ، شیعه علیه سنی می جنگد، یهودی مطرود است، بهایی انسان نیست ، و ... حتی نمی توانیم در دین خویش پرسش کنیم!!!

 امروز همه از کوروش سخن می گوییم ، ولی دنباله رو کسانی دگر هستیم. کوروش متعلق به ایران نیست، او متعلق به تمام پاک اندیشان و نیک کرداران جهان است؛ او پادشاه صلح جویان است.

این روز بر تمام میهن پرستان ایرانی، آزاد اندیشان، پاسداران صلح، نیک کردارن و همه کسانی که نیکی را برای دیگران آرزو میکنند گرامی باد.